Rozmyślałam nad zaistniałą sytuacją.
- Dobrze, że Gustave tam był... - Mówiłam do siebie. Po tej akcji stałam się bardzo senna. Powieki same opadały. Zasnęłam, sama nawet nie wiem kiedy.
☼RANO☼
Obudziłam się dosyć późno, no ale wcale się nie dziwię. Nie byłam głodna, więc poszłam na Polanę, żeby się odprężyć. Gdy doszłam zobaczyłam Gustava. Podbiegłam do niego.
- Heeej! - uśmiechnęłam się.
<Gustave? zobaczyłam Gustavo, Gustava czy jak??>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz