Spojrzałam na niego winiąco.
- Tobie jest cieżko ?! - krzyknęłam - To ja noszę w sobie naszą córkę ! Nie musiałeś tu przychodzić i odprawiać przedstawień ! - warknęłam - Nie potrzebuje czegoś takiego - łza spłynęła mi po policzku - Myślałam, że się cieszysz.
- Deat, ja - szepnął, ale mu przerwałam
- Wyjdź ! - powiedziałam odwracając głowę
- Ale...
- Wyjdź ! - krzyknęłam
Mystic wyszedł, a ja położyłam się na łóżku i płakałam.
Obok mnie usiadłam Merida i mnie pocieszała, mówiąc ,, wszystko będzie dobrze ' i różne inne bzdety...
< Mystic ? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz